ὀχληρός

ὀχλ-ηρός, ά, όν,

• troublesome, irksome, importunate, of persons, Aeschin. 1.135, D. Prooem. 48; ἴσθʼ ὀ. ὢν δόμοις Ar. Ach. 460 (parody); ὀ. ἴσθʼ ὤν E. Hel. 452; τινι to one, Id. Alc. 540, Pl. Hp.Ma. 295b; of a writer, offensive, D.H. Th. 30.
• • • 2 of things, troublesome, annoying, Hdt. 1.186, Isoc. 5.151, etc. Adv. -ρῶς D.H. Dem. 15: Comp. -οτέρως, ἔχειν Hp. Epid. 1.19, Phld. Mus. p.63 K.
  • II turbulent, συμπόται Pl. R. 569a.

ὀχληρός, 1) beunruhigend, lästig ; Eur. Hel. 459, Alc. 543 ; Her. 1.186 ; οὐκ ὀχληρὸς ἔσομαί σοι πυνθανόμενος, Plat. Hipp. mai. 295b ; ὀχληρότατος, Isocr. 4.185, öfter ; bes. bei Sp., wie Luc. Nigr. 13, Tim. 11 ; καὶ ἐπαχθής, Hdn. 3.15.3.
2) unruhig, lärmend, aufrührerisch, μετὰ ὀχληρῶν συμποτῶν, Plat. Rep. VIII.569a ; Suid. erkl. ταραχώδης.

ὀχληρός from ὀχλέω ὀχληρός, ά, όν

• troublesome, irksome, importunate, Hdt., Eur., Plat.