ὄχθη
ὄχθη, a rising ground, a bank, dyke
- any height or rising ground, natural or artificial, bank, dyke by the side of a river, ὑψηλὴν βάλεν ὄχθην Il. 21.171, cf. 172: in sg., also, Plu. Publ. 16, Arr. An. 1.14.4, CPHerm. 95.10 (iii A. D.): mostly in pl., raised banks of a river, in full, ποταμοῖο παρʼ ὄχθας Il. 4.487, 18.533, cf. 3.187; παρʼ ὄχθῃσιν ποταμοῖο Od. 6.97; Καφισοῦ παρʼ ὄχθαις Pi. P. 4.46, cf. Xenoph. 2.21, A. Pr. 810, Th. 392, etc.; ὄχθαι καπέτοιο the raised banks of the trench, dykes, Il. 15.356; also, heights beside the sea, ἁλὸς παρʼ ὄχθας Od. 9.132; ταὶ ὑπὲρ Κύμας ἁλιερκέες ὄ. Pi. P. 1.18, cf. 12.2; also of rising banks at a little distance from a river, X. An. 4.3.3 and 5: ὄχθη is distd. as the bank of a river, from ὄχθος a hill, in S. Ph. 726, 729 (both lyr.); and this distn. generally holds, but in Pi. P. 1.64 we read ὄχθαις ὑπὸ Ταϋγέτου; and in S. Ant. 1132 (lyr.), Νυσαίων ὀρέων ὄχθαι; reversely, we have in Sapph. p.44 Lobel, ὄχθοις Ἀχέροντος; in A. Ag. 1161, Ἀχερουσίους ὄχθους; and in E. Supp. 655, Ἰσμήνιον πρὸς ὄχθον; in late Prose, τὴν ὄχθαν (sic) τῆς θαλάσσης sea-shore, Aët. 2.203.—Cf. ὄχθος.
-ης, ἡ.
A river-bank Il. 21.17, 171, 172.
In pl., the banks of a river : παρʼ ὄχθας σαγγαρίοιο Il. 3.187. Cf. Il. 4.475, 487, Il. 6.34, Il. 11.499, Il. 12.313, Il. 14.445, Il. 18.533, Il. 21.10, 337 : Od. 6.97.
The shore of the sea Od. 9.132.
The sides of a ditch Il. 15.356.
- older form of ὄχθος, a rising ground, a bank, dyke by the side of a river, Il.: mostly in pl. the raised banks of a river, Hom.; ὄχθαι καπέτοιο the banks of the trench, Il.; also the dunes or denes along the sea (cf. θίς) , Od.
-
…Αἴας, δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας · οὐδέ πω Ἕκτωρ πεύθετʼ, ἐπεί ῥα μάχης ἐπʼ ἀριστερὰ μάρνατο πάσης ὄχθας πὰρ ποταμοῖο Σκαμάνδρου, τῇ ῥα μάλιστα ἀνδρῶν πῖπτε κάρηνα, βοὴ δʼ ἄσβεστος ὀρώρει Νέστορά τʼ ἀμφὶ μέγαν καὶ…
Homer, Iliad
-
…κατὰ στίχας · οἳ δὲ σὺν αὐτῷ πάντες ὁμοκλήσαντες ἔχον ἐρυσάρματας ἵππους ἠχῇ θεσπεσίῃ · προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖʼ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδʼ εὐρεῖαν, ὅσον τʼ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ…
Homer, Iliad
-
…δʼ ἄνδρʼ ἐδνοπάλιζεν. ἔνθʼ ἔβαλʼ Ἀνθεμίωνος υἱὸν Τελαμώνιος Αἴας ἠΐθεον θαλερὸν Σιμοείσιον, ὅν ποτε μήτηρ Ἴδηθεν κατιοῦσα παρʼ ὄχθῃσιν Σιμόεντος γείνατʼ, ἐπεί ῥα τοκεῦσιν ἅμʼ ἕσπετο μῆλα ἰδέσθαι · τοὔνεκά μιν κάλεον Σιμοείσιον · οὐδὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις…
Homer, Iliad
-
…δίδου δʼ ἀρετήν τε καὶ ὄλβον. Εἰς Ἀπόλλωνα Φοῖβε, σὲ μὲν καὶ κύκνος ὑπὸ πτερύγων λίγʼ ἀείδει, ὄχθῃ ἐπιθρώσκων ποταμὸν πάρα δινήεντα, Πηνειόν · σὲ δʼ ἀοιδὸς ἔχων φόρμιγγα λίγειαν ἡδυεπὴς πρῶτόν τε καὶ ὕστατον αἰὲν ἀείδει…
NA, Homeric Hymns
-
…πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων Ἤνοπι βουκολέοντι παρʼ ὄχθας Σατνιόεντος. τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν οὖτα κατὰ λαπάρην · ὃ δʼ ἀνετράπετʼ, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ…
Homer, Iliad
-
…· ἡμίσεες δὲ ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην, ἐν δʼ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δʼ αἰπὰ ῥέεθρα, ὄχθαι δʼ ἀμφὶ περὶ μεγάλʼ ἴαχον · οἳ δʼ ἀλαλητῷ ἔννεον ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλισσόμενοι περὶ δίνας. ὡς δʼ ὅθʼ…
Homer, Iliad
-
…θʼ ἁρματοπηγὸς ἀνὴρ αἴθωνι σιδήρῳ ἐξέταμʼ, ὄφρα ἴτυν κάμψῃ περικαλλέϊ δίφρῳ · ἣ μέν τʼ ἀζομένη κεῖται ποταμοῖο παρʼ ὄχθας. τοῖον ἄρʼ Ἀνθεμίδην Σιμοείσιον ἐξενάριξεν Αἴας διογενής · τοῦ δʼ Ἄντιφος αἰολοθώρηξ Πριαμίδης καθʼ ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί .…
Homer, Iliad
-
…κατακτάμεναι μενεαίνων. καὶ τοῦ μέν ῥʼ ἀφάμαρτεν, ὃ δʼ ὑψηλὴν βάλεν ὄχθην, μεσσοπαγὲς δʼ ἄρʼ ἔθηκε κατʼ ὄχθης μείλινον ἔγχος. Πηλεΐδης δʼ ἄορ ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ ἆλτʼ ἐπί οἱ μεμαώς · ὃ δʼ ἄρα μελίην Ἀχιλῆος…
Homer, Iliad
-
…τηλουρὸν δὲ γῆν ἥξεις, κελαινὸν φῦλον, οἳ πρὸς ἡλίου ναίουσι πηγαῖς, ἔνθα ποταμὸς Αἰθίοψ. τούτου παρʼ ὄχθας ἕρφʼ, ἕως ἂν ἐξίκῃ καταβασμόν, ἔνθα Βιβλίνων ὀρῶν ἄπο ἵησι σεπτὸν Νεῖλος εὔποτον ῥέος. οὗτός σʼ ὁδώσει…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…οὐ μὲν γάρ τι κακή γε, φέροι δέ κεν ὥρια πάντα · ἐν μὲν γὰρ λειμῶνες ἁλὸς πολιοῖο παρʼ ὄχθας ὑδρηλοὶ μαλακοί · μάλα κʼ ἄφθιτοι ἄμπελοι εἶεν. ἐν δʼ ἄροσις λείη · μάλα κεν βαθὺ λήιον αἰεὶ εἰς…
Homer, Odyssey