Logeion | ὀϊστοβόλος

ὀϊστο-βόλος, ον,

ὀϊστο·βόλος, ος, ον, qui lance des traits, Anth. 7, 427 ; Nonn. D. 24, 139, etc.

Étym. ὀϊστός, βάλλω.

ὀϊστο-βόλος -ον [βάλλω] pijlschietend.

ὀϊστοβόλος, den Pfeil schießend, Antip.Sid. 93 (VII.427).

ὀϊστοβόλος ὀϊστο-βόλος, ον, βάλλω

ὀϊστοβόλος