ὀϊστευτής
ὀϊστευτής, archer
ὀϊστ-ευτής, οῦ, ὁ,
- archer, Call. Ap. 43.
ὀϊστευτής, οῦ (ὁ) c. le préc. Call. Ap. 43, conj. ὀϊστευτύς.
ὀϊστευτής, ὁ, = ὀϊστευτήρ, Callim. H. in Apoll. 43.
ὀϊστευτής, archer