ὁμέστιος
ὁμέστιος, sharing the same hearth
ὁμέστιος, ον,
- sharing the same hearth or dwelling together with, ἀθανάτοις ἄλλοισιν ὁ. Emp. 147.1; σὺ δʼ ὁ. θεοῖς; Ar. Fr. 655: abs., ὁμεστίων καὶ πατραδελφεῶν Schwyzer 323 C 43 (Delph., iv B.C.); ὁ. καὶ πολῖται Plb. 4.33.5; ὁμοτράπεζοι καὶ ὁ. Plu. QConv. 2.703e (ὁμοέστιος here and v.l. in Plb. 2.57.7): metaph., Procl. in Prm. p.601 S.
ὁμ·έστιος, ος, ον, qui vit au même foyer que, qui partage la demeure de, dat. Empéd. (Clém. 722) ; Ar. fr. 723 ; Pol. 2, 57, 7 ; gén. Soph. fr. 401 Dind. ; abs. Pol. 4, 33, 5.
Étym. ὁμός, ἑστία.
ὁμέστιος, an einem Herde zusammenwohnend, Hausgenosse ; Soph. frg. 408 ; Nonn. D. 10.3, 173 u. öfter ; auch in Prosa, Pol. 4.33.5.