ὁμήθεια
ὁμήθεια, a living together
ὁμήθ-εια, poet. ὁμηθ-είη, ἡ,
- a living together, in pl., Opp. C. 4.2, Man. 6.188.
ὁμήθεια, ας (ἡ) action d’habiter ou de vivre ensemble, intimité, Opp. C. 4, 2 ; au pl. Man. 6, 188 ||
➳ Ion. -είη, Man. l. c.
Étym. ὁμήθης.
ὁμήθεια, ἡ, das Zusammenwohnen, -leben, sp.D., wie ὁμήθειαι γυναικῶν Man. 6.188 ; Opp. Cyn. 4.2.