ὀμβριμόθυμος Save LSJ Bailly 2024 ὀμβρ-ιμόθυμος, v. ὀβριμόθυμος. ὀμβριμό·θυμος, ος, ον [ῐῡ] au cœur violent, ép. d’Arès, Orph. H. 88, 2. Étym. ὄμβριμος, θυμός.