ὁμευνέτης
ὁμευνέτης, consort
ὁμευν-έτης, ου, ὁ,
- = ὅμευνος, E. Med. 953, Ion 894: in late Prose, Cat.Cod.Astr. 2.203:— fem. ὁμευν-έτις, ιδος, S. Aj. 501, Epigr.Gr. 781.8 (Cnidus); and ὅμευν-ις, ιδος, Lyc. 372; cf. ὁμευνήτου· συγκοίτου, ὁμολέκτρου, Hsch.
ὁμ·ευνέτης, ου (ὁ) c. ὅμευνος, Eur. Med. 953, Ion 894.
ὁμευνέτης, ὁ, = ὅμευνος, Eur. Med. 953, Ion 894.