ὁμηγερής
ὁμηγερής, assembled
ὁμηγερής, ές, (ὁμός, ἀγείρω)
- assembled, ὁμηγερέεσσι . . θεοῖσι Il. 15.84; ἤγερθεν ὁμηγερέες τʼ ἐγένοντο they were all assembled, 1.57, al.; cf. ὁμηγυρής.
ὁμ·ηγερής, ής, ές, rassemblé, Il. 1, 57, etc.
Étym. ὁμός, ἀγείρω.
ὁμηγερής, ές, zusammengeschart, versammelt ; Hom. ὁμηγερέες τʼ ἐγένοντο, sie hatten sich versammelt ; ὁμηγερέεσσι δʼ ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσιν, Il. 15.84 ; einzeln bei sp.D.
ὁμηγερής
[ὁμοῦ + ἀγείρω.]
Gathered together, assembled: ἐπεὶ ὁμηγερέες ἐγένοντο Il. 1.57, Il. 24.790. Cf. Il. 2.789, Il. 7.415, Il. 15.84, Il. 24.84, 99: Od. 2.9=Od. 8.24=Od. 24.421.
For Pindar, see also: ὁμαγερής
ὁμηγερής , ές (ὁμός, ἀγείρω): assembled together.
ὁμηγερής
ὁμ-ηγερής, ές
ὁμός, ἀγείρω
- assembled, ὁμηγερέεσσι θεοῖσι (Epic dat. pl.) Il.