ὁμηρεία

ὁμηρεία, ἡ, (ὁμηρεύω)

• giving of hostages or securities: a security, ὁμηρειῶν ἐκδόσεις εἰς ἀλλήλους Pl. Plt. 310e; ἐς ὁμηρείαν ὑπολιπεῖν τὸν προσοφειλόμενον μισθόν Th. 8.45.
• • • 2 the condition of a hostage, ἐκκλέπτειν ἐξ ὁμηρείας D.S. 19.75; εἰς ὁ. δοῦναι Plb. 9.11.4.—In codd. sts. ὁμηρία; also ὁμηρέα IG 1(2).116.34.

ὁμηρεία, ἡ, das Unterpfandgeben, die Bürgschaft ; ἐς ὁμηρείαν ὑπολιπόντες τὸν προσοφειλόμενον μισθόν, Thuc. 8.45 ; ὁμηρειῶν ἐκδόσεις, Plat. Polit. 310e ; Sp., wie Pol. 18.22.5, öfter ; DS

ὁμηρεία, ἡ, ὁμηρεύω

• a giving of hostages or securities a security, Lat. vadimonium, Thuc.