ὁμοχρονέω
ὁμοχρονέω, to keep time with
ὁμο-χρονέω,
- keep time with, τῇ γλώττῃ τὸ πλῆκτρον ὁμοχρονεῖ Luc. Im. 14: abs., keep time, Id. Hist.Conscr. 50.
ὁμοχρονέω-ῶ :
1 vivre dans le même temps, être ou se supposer contemporain, Luc. H. conscr. 50 ||
2 marquer la même durée que, dat. Luc. Im. 14.
Étym. ὁμόχρονος.
ὁμοχρονέω, zu derselben Zeit leben, übh. zu gleicher Zeit Etwas tun ; πρὸς πάντα σπευδέτω καὶ ὡς δυνατὸν ὁμοχρονείτω, Luc. hist. scrib. 50 ; vgl. imag. 14, τῇ γλώττῃ τὸ πλῆκτρον ὁμοχρονεῖ, das Plektrum hält mit der Zunge gleiches Zeitmaß, gleichen Takt.
ὁμοχρονέω,
fut. -ήσω
- to keep time with, τινί Luc.: absol. to keep time, Luc. from ὁμόχρονος