ὁμοφωνέω
ὁμοφωνέω, to speak the same language with
ὁμοφων-έω,
- speak the same language with, τινι Hdt. 1.142: abs., J. AJ 1.1.4.
- II sound together or in unison, D.C. 41.58: c. dat., sound like, A.D. Pron. 7.25, al.; ὁ. τῷ λόγῳ chimes in with . ., Arist. EN 1102b28; agree, πρός τι Them. Or. 21.258b; περί τινος S.E. P. 2.32.
- III proclaim in unison, Ἑλλὰς δʼ ἀρετὰν ὁμοφωνεῖ Delph. 3(1).509.
ὁμοφωνέω-ῶ :
1 parler la même langue que, dat. Hdt. 1, 142 ||
2 résonner ensemble, à l’unisson, être d’accord, DC. 41, 58 ||
3 avoir le même son que, dat. Dysc. Pron. 140b, etc.
Étym. ὁμόφωνος.
ὁμοφωνέω, dieselbe Sprache reden, τινί, mit Einem, Her. 1.142 u. Sp., wie Eust.; zusammentönen, zusammenstimmen, von Instrumenten, DC. 41.58 u. in den Music.; übertr. οἱ περί τινος ὁμοφωνοῦντες im Ggstz von διαφερόμενοι, S.Emp. pyrrh. 2.32.
ὁμοφωνέω,
fut. -ήσω
- Ito speak the same language with another, c. dat., Hdt.
- IIto sound together, c. dat., ὁ. τῷ λόγῳ chimes in with the argument, Arist.