ὁμόχωρος
ὁμόχωρος, neighbouring
ὁμό-χωρος, ον,
- neighbouring, [ἔθνη] D.C. Fr. 74.1; οἱ ὁ. Id. 38.45.2, al.
ὁμό·χωρος, ος, ον, du même pays, de la même contrée, DC. Exc. p. 34, 64, etc.
Étym. ὁμ. χώρα.
ὁμόχωρος, aus gleichem Lande, Landsmann, DC. – Auch angrenzend, benachbart ?