ὄβριμος

ὄβρῐμος, ον, also α, ον E. Or. 1454 (lyr.):—

• strong, mighty, epith. of Ares, Il. 5.845, al.; of Achilles, 19.408; of Hector, 8.473; also of things, ὄ. ἔγχος 3.357, etc.; ἄχθος Od. 9.233; θυρεός, λίθος, ib. 241, 305; ὕδωρ Il. 4.453; ἐβρόντησε ὄβριμον he thundered mightily, Hes. Th. 839; ὄ. ἔργα deeds of might, Tyrt. 11.27.—Ep. word, rare in Trag., ἄνδρες ὄ. A. Th. 794; μῖσος ὄ. Id. Ag. 1411 (lyr.); Ἰδαία μᾶτερ ὀ. E. l.c. —The form ὄμβριμος is a freq. f.l., as in Il. 5.845, al., Pi. O. 4.8, P. 9.27, A. Th. l.c. (Cf. βριμός· μέγας, χαλεπός, Hsch., to which ὄβριμος may be related as Ὀβριμώ [ῑ] Lyc. 698 to Βριμώ, Ὀβριαρεύς to Βριαρεύς, EM 346.41, and Ὀβριάρεως to Βριάρεως; cf. also βρίμη, βριμάομαι, βριαρός.)

ὄβριμος, ον (vgl. βριαρός, βρι-), bei Eur. Or. 1454 auch 3 Endgn, stark, kräftig, gewaltig ; Ἄρης, Il. 5.845 u. öfter ; von Helden, wie Hektor, 8.473, Achilleus, 19.408 ; auch von leblosen Dingen, ἔγχος, 3.357 u. öfter, u. ὕδωρ, 4.453, das reißende Wasser, ὄβριμον ἄχθος ὕλης, die gewaltige Last, Od. 9.233, θυρεός, λίθος, 241, 305 ; Hes. Th. 148, der auch ὄβριμον ἐβρόντησε vrbdt, ib. 639 ; u. übertr., μῖσος ὄβριμον ἀστοῖς, Aesch. Ag. 1385 ; Ἰδαία μᾶτερ ὀβρίμα, Eur. Or. 1454 ; einzeln bei sp.D. – Vgl. auch ὄμβριμος.

ὄβριμος

[app. βρι- as in βρίθω, βριαρός.]

• • 1

    Heavy : ἄχθος Od. 9.233. Cf. Od. 9.241, 305.

  • 2

    Mighty, powerful. Of water Il. 4.453.

    Epithet of Ares Il. 5.845, Il. 13.444= Il. 16.613= Il. 17.529, Il. 13.521, Il. 15.112.

    Of Hector Il. 8.473, Il. 10.200, Il. 11.347, Il. 14.44.

    Of Achilles Il. 19.408.

    Epithet of spears Il. 3.357, Il. 4.529, Il. 5.790, Il. 11.456, etc.

ὄβρῐμος

• 1terrible ἑκατογκεφάλα Τυφῶνος ὀβρίμου O. 4.7 κίχε νιν λέοντί ποτʼ εὐρυφαρέτρας ὀβρίμῳ μούναν παλαίοισαν P. 9.27

ὄβριμος (βρίθω): heavy, ponderous; ἄχθος, θυρεόν, Od. 9.233, 241; then of persons, stout, mighty, Il. 15.112, Il. 19.408.

ὄβριμος ὄβρῐμος, ον,

• strong, mighty, Il.:—neut. as adv., ὄβριμον ἐβρόντησε he thundered mightily, Hes. From βρι-, βριαρός, with ο prefixed.