ὀβρίκαλα

ὀβρίκᾰλα [ῐ], τά,

• the young of animals, A. Ag. 143 (lyr.):—a form ὄβρια, τά, is cited from A. (Fr. 48) and E. (Fr. 616) by Ael. NA 7.47. (Perh. cf. ὄμβρος (leg. ὄμβριον ?): χοιρίδιον, Hsch. and Arc. slaveʼs name Ὀμβρίας coupled with Χοιροθύων in IG 5(2).429.)