ὀβολοστάτης
ὀβολοστάτης, a weigher of obols
ὀβολο-στάτης [ᾰ], ου, ὁ, (ἵστημι)
- weigher of obols, i.e. petty usurer, Ar. Nu. 1155, Hyp. Fr. 154, Antiph. 168, Philostr. VA 8.7, Onos. 1.20; but ἐκ τῶν πλουσίων τριάκοντα ᾑρέθησαν ὀ., ὅ ἐστι δανεισταὶ ἐπὶ ὀβολῷ τὴν μνᾶν δανείζοντες Sch. Aeschin. 1.39: perh. from στῆσαι, = δανεῖσαι; cf. στάσιμος and Hsch. s. vv. ὀβολοστάτης, ἱστάνειν:—fem. ὀβολο-στάτις, Pl. Ax. 367b, Poll. 3.112: hence ὀβολο-στᾰτική (sc. τέχνη), ἡ, the trade of a petty usurer, and generally, usury, Arist. Pol. 1258b2.
ὀβολο·στάτης, ου (ὁ) [ᾰ] usurier, Ar. Nub. 1155 ; Antiph. (Ath. 108f).
Étym. ὀβελός, ἵστημι.
ὀβολοστάτης, ὁ, der Obolen wägt, ein kleinlicher schmutziger Wucherer ; Ar. Nub. 1139 ; Antiphan. bei Ath. III.108c ; Plat. Ax. 367b, mit der v.l. ὀβολοστάτις. Vgl. Poll. 3.85.
ὀβολοστάτης
ὀβολο-στάτης (ᾰ), ου, ὁ,
ἵστημι
- a weigher of obols, i. e. a petty usurer, Ar.