ὄπεας
ὄπεας, an awl
ὄπεᾰς, ᾰτος, τό,
- awl, Poll. 10.141 (v.l. ὄπεαρ); dat. written ὑπέατι in Hdt. 4.70, cf. Hsch. s.v. ὔπεα, and ῥάπτει ὑπητίῳ rupiat, Gloss.:— Dim. ὀπήτιον, τό, Nicoch. 9 (dub., ὄπεαρ Kock), Hp. Epid. 5.45, LXX Ex. 21.6, De. 15.17, Peripl.M.Rubr. 17; ὀπητίδιον, Poll. 7.83. (Prob. from same root as ὀπή.)
ὄπεας, ατος (τὸ) alène de cordonnier, Hdt. 4, 70, au dat. éol. ὑπέατι.
Étym. ὀπή ; cf. ὕπεας.
ὄπεας, ατος, τό, die Schusterahle, Her. 4.70, mit der v.l. ὕπεας, der äol. Form ; weil damit Löcher gestochen werden, ὀπή.
ὄπεας
ὄπεᾰς, ᾰτος, εος, τό,
ὀπή
- an awl, Lat. subula, Hdt.