ὅπλισις

ὅπλ-ῐσις, εως, ἡ,

• preparing for war, equipment, accoutrement, arming, ὁπλίσεις ἀνδρῶν Ar. Ra. 1036; εὐσταλεῖς τῇ ὁ. Th. 3.22; περὶ ὅπλισιν [τοῦ δήμου] Arist. Pol. 1297a16.
• • • 2 armour, τῆς ὁ. σχέσις Pl. Ti. 24b, cf. Ephor. 54J.

ὅπλισις, ἡ, das Bewaffnen, die Rüstung ; ὁπλίσεις ἀνδρῶν, Ar. Ran. 1034 ; ἡ τῆς ὁπλίσεως αὐτῶν σχέσις, Plat. Tim. 24b ; ἦσαν δὲ εὐσταλεῖς τῇ ὁπλίσει, Thuc. 3.22 ; Xen. u. Folgde.

ὅπλισις From ὁπλιζω

• equipment, accoutrement, arming, Ar., Thuc.