ὅπλισμα
ὅπλισμα, an army, armament
ὅπλ-ισμα, ατος, τό,
- army, armament, E. IA 253 (lyr., pl.).
- II weapon, ὅ . . . δεινῆς κορύνης Id. Supp. 714: in pl., Pl. Plt. 279d.
- III tackle in ships, Hsch.
ὅπλισμα, ατος (τὸ)
1 armement, armure, Eur. Suppl. 714 ; Plat. Pol. 279d ||
2 troupe armée, armée toute prête, Eur. I.A. 253.
Étym. ὁπλίζω.
ὅπλισμα, τό, die Rüstung, die Waffen ; Eur. Suppl. 714 ; τὰ πρὸς τὸν πόλεμον ὁπλίσματα, Plat. Polit. 279d. – Eur. I.A. 258 das gerüstete Heer.
ὅπλισμα, ατος, τό,
- Ian army, armament, Eur.
- IIa weapon, Eur.