ὀπίσω

ὀπίσω [ῐ], Ep. ὀπίσσω, the former rare in Hom. and only in signf. I; Aeol. ὐπίσσω Sapph. Supp. 8.9:—Adv.:

• • I of Place, backwards, opp. to πρόσω, Il. 12.272; to προπρηνές, 3.218; ἀνεχάζετο τυτθὸν ὀπίσσω 5.443; ἀ. πολλὸν ὀ. 16.710; πάλιν εἶσιν ὀπίσσω Od. 11.149: in Prose also, τὸ ὀπίσω, contr. τοὐπίσω, τὸ ὀ. φεύγειν Hdt. 1.207, cf. 8.108; ἄναγε εἰς τοὐπίσω Pl. R. 528a, cf. Th. 4.4, Arist. Fr. 106, etc.; [γνάμ]φθη δʼ ὀπίσσω [φάσγα]νον B. 12.53; τὰ ὀ. the hinder parts, LXX Jl. 2.20; τοῦ προπύλου τὸ ὀ. μέρος SIG 756.17 (Athens, i B. C.); τὴν ὀ. τοῦ προπύλου στέγην ib. 12; ἐκ τοῦ ὀ. on the back (of the papyrus), BGU 1002.16 (i B. C.); τἀπίλοιπα ὀ. PTeb. 58.37 (ii B. C.).
  • • 2 back, back again, of movement, ἀπήνυσαν οἴκαδʼ ὀπίσσω Od. 7.326; ὀπίσω πάλιν οἴκαδε Pi. N. 3.62; ἂψ ὀ. Theoc. 25.74; ἀπίκοντο ὀ. Hdt. 1.62; ὀ. πορευόμενοι ib. 75; ὀ. ἀναπλῶσαι ib. 78; ἐν τῇ ὀ. κομιδῇ on his way back, Id. 8.120, cf. 1.111, etc.
    • 3 back again, again, of action that reverses an action or occurrence, ἀνακτᾶσθαι ὀ. τὴν τυραννίδα ib. 61, cf. 68, 2.14; ἀποδόντες ὀ. Id. 5.92.γʹ; σφραγίζεις λύεις τʼ ὀπίσω E. IA 38 (anap.).
    • 4 c. gen., δεῦτε ὀ. μου come after me, follow me, Ev.Matt. 4.19.
  • II of Time, hereafter, since the future is unseen and was therefore regarded as behind us, whereas the past is known and therefore before our eyes, ἡμῖν τεκέεσσί τʼ ὀπίσσω πῆμα λίποιτο Il. 3.160; Τρῳαὶ δέ μʼ ὀπίσσω πᾶσαι μωμήσονται ib. 411, cf. Hes. Op. 741, Th. 488; ἔς περ ὀπίσσω Od. 20.199 (εἰσοπίσω S. Ph. 1104 (lyr.)); opp. to νῦν, τούτῳ δʼ οὔτʼ ἂρ νῦν φρένες ἔμπεδοι [εἰσίν], οὔτʼ ἄρʼ ὀπίσσω ἔσσονται Il. 6.352; to προπάροιθε, σεῖο δʼ, Ἀχιλλεῦ, οὔ τις ἀνὴρ προπάροιθε [ἦν] μακάρτατος, οὔτʼ ἄρʼ ὀπίσσω [ἔσσεται] Od. 11.483; where ὀπίσσω and πρόσσω are opposed, πρόσσω must be the past and ὀπίσσω the future, οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω Il. 1.343; ἅμα πρόσσω καὶ ὀ. λεύσσει 3.109; ὅρα πρόσσω καὶ ὀ. 18.250, Od. 24.452; so ὅσα τʼ ἦν ὅσα τʼ ἔσθʼ ὅσα τʼ ἔσται ὀπίσσω Emp. 21.9 (ap. Arist. Metaph. 1000a30); οὔτʼ ἐνθάδʼ ὁρῶν οὔτʼ ὀπίσω neither present nor future, S. OT 488 (lyr.); τοὐπίσω σκοπεῖν E. Fr. 49; θνητὸς πεφυκὼς τοὐπίσω πειρῶ βλέπειν Isid.Trag. 2; cf. ὄπισθεν II.1.
  • • 2 ἐν τοῖσι ὀ. λόγοις in the books yet to come, in the following books, Hdt. 1.75; cf. ὄπισθεν II.2.

ὀπίσω, ep. ὀπίσσω (wie ὄπις von ἕπομαι, oder mit ἐπί zusammenhangend);
1) vom Orte, hinten, hinterher ; ὀπίσω δὲ πύλας λίπε, Il. 22.137 ; – gew. zurück, nach hinten ; σκῆπτρον δʼ οὔτʼ ὀπίσω οὔτε προπρηνὲς ἐνώμα, Il. 3.218 ; κατὰ δʼ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω, zog die Zügel zurück, 261 ; ἀνεχάζετο τυτθὸν ὀπίσσω, 5.443 ; εἴκειν, 605 ; ἰδνωθείς, 12.205 ; μήτις ὀπίσσω τετράφθω, ἀλλὰ πρόσσω ἴεσθε, 272 ; auch πάλιν εἶσιν ὀπίσσω, Od. 11.149 ; ὀπίσω πάλιν οἴκαδε, Pind. N. 3.59 ; ὀπίσω ἀναπλῶσαι, Her. 1.78 ; ἤϊε τὴν αὐτὴν ὀπίσω ὁδόν, 1.111 ; ὀπίσω σπάσας τὸν χαλινόν, Plat. Phaedr. 254e, wie εἰς τοὐπίσω ἑλκύσαι τὰς ἡνίας, 254b ; Sp.
2) von der Zeit, hinterdrein, hernach, in Zukunft ; Τρωαὶ δέ μʼ ὀπίσσω πᾶσαι μωμήσονται, Il. 3.411 ; Ggstz von νῦν, 6.352 u. öfter ; Hes. O. 743, Th. 488 ; ἐς ὀπίσσω, Od. 20.199 ; ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω λεύσσει, Il. 3.109, wie οὐδέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω, 1.343, u. οἶος ὅρα πρόσσω καὶ ὀπίσσω, 18.250, vgl. Od. 24.452, d.i. das Vorliegende, Gegenwärtige und das darauf Folgende, die Zukunft wahrnehmen, wissen, nicht etwa Zukunft und Vergangenheit, da ὀπίσω, von der Zeit gebraucht, immer auf das Zukünftige geht, vgl. πρόσω u. Od. 11.483, σεῖοδʼ οὔτις ἀνὴρ προπάροιθε μακάρτατος, οὔτʼ ἄρʼ ὀπίσσω, wo προπάροιθε auf die Vergangenheit geht : keiner ist glücklicher als du, weder in der früheren Zeit, von den Früheren, noch in der Zukunft, von den Nachkommen ; auch Soph. sagt πέτομαι δʼ ἐλπίσιν οὔτʼ ἐνθάδʼ ὁρῶν, οὔτʼ ὀπίσω, O.R. 488, das hier, das Gegenwärtige und das Künftige, wo schon der Schol. falsch erklärt οὔτε κατὰ τὸ παρὸν ἐρείδων τὸν νοῦν, οὔτε κατὰ τὸ παρεληλυθός ; Eur. γράμματα σφραγίζεις, λύεις τʼ ὀπίσω, I.A. 38. Daher ἐν τοῖς ὀπίσω λόγοις σημανέω, in den folgenden, späteren Büchern, Her. 1.75.
3) wieder, wiederum ; ἀνακτᾶσθαι, Her. 1.61, 68 ; ἀποδοῦναι, 5.92.3, öfter.

ὀπίσω

See ὀπίσσω.

ὀπῐσω, ὀπίσσω

• 1back of place. ὅπως σφίσι μὴ κοίρανος ὀπίσω πάλιν οἴκαδʼ ἀνεψιὸς ζαμενὴς Ἑλένοιο Μέμνων μόλοι N. 3.62 τὸν δʼ αὖ οἰκείων παρέσφαλεν καλῶν χειρὸς ἕλκων ὀπίσσω θυμὸς ἄτολμος ἐών N. 11.32 ἦλθον ἄγγελοι ὀπίσω Σκυρόθεν Νεοπτόλεμον ἄγοντες Pae. 6.101

ὀπίσω , ὀπίσσω: backward, behind, hereafter, in (to) the future.

ὀπίσω ὄπις

• • Iof Place, backwards, opp. to πρόσω, Il.:—in Prose also τὸ ὀπίσω, contr. τοὐπίσω, Hdt., Attic
  • • 2back, back again, i. e. by the same way as one came, Od., Hdt.
    • 3again, ἀνακτᾶσθαι ὀπ. Hdt., etc.
    • 4c. gen., δεῦτε ὀπ. μου come after me, follow me, NTest.
  • IIof Time, hereafter, since the future is unseen or behind us, whereas the past is known and before our eyes, Hom.; ἅμα πρόσσω καὶ ὀπ. λεύσσει Il.; οὔτʼ ἐνθάδʼ ὁρῶν οὔτʼ ὀπίσω neither present nor future, Soph.
  • • 2ἐν τοῖσι ὀπίσω λόγοις in the following books, Hdt.