ὑπεναντιότης
ὑπεναντιότης, opposition
ὑπεναντι-ότης, ητος, ἡ,
- opposition, Epicur. Ep. 1 p.28 U., Nat. 117 G., Str. 10.2.12; ἡ τούτων (v.l. τῶν ἱερῶν) ὑ. J. Ap. 1.25.
- II Math., subcontrariety, Nicom. Ar. 2.28.
ὑπεναντιότης, ητος (ἡ) opposition, contraste, Epic. (DL. 10, 77) ; Str. 454.
Étym. ὑπεναντίος.
ὑπεναντιότης, ητος, ἡ, das Entgegen- od. Zuwidersein, die Uneinigkeit ; Epicur. bei DL. 10.77 ; Strab. 10.2.12.