ὑπεναντίωμα
ὑπεναντίωμα, contradiction
ὑπεναντί-ωμα, ατος, τό,
- contradiction, Arist. Po. 1461a32.
- II self-contradiction, Id. SE 181b5.
ὑπεναντίωμα, ατος (τὸ) :
1 c. ὑπεναντίωσις, Hpc. 422, 17 ; 1245b ; Arstt. Poet. 25, 22 ||
2 contradiction avec soi-même, Arstt. Soph. el. 30, 2.
ὑπεναντίωμα, τό, = ὑπεναντιότης, Arist. poet. 25.22.