ὑπερτίμιος
ὑπερτίμιος, overdear
ὑπερτῑμ-ιος, ον,
- overdear, ὑ. ἀγοράζειν τι Arist. Oec. 1352b7.
ὑπερ·τίμιος, ος, ον [τῑ] d’un prix inestimable, Arstt. Œc. 2, 34, 5.
ὑπερτίμιος, überteuer, über den Wert ; Arist. Oec. 2.34 ; Sp. auch ὑπέρτιμος.