ὑπερτοκέω
ὑπερτοκέω, to be exhausted by breeding
ὑπερτοκέω, in aor.
- to be exhausted by breeding, Thphr. CP 2.11.4; cf. ὑπέρινος.
ὑπερ·τοκέω-ῶ, être épuisée à force de mettre bas, Th. C.P. 2, 11, 4.
ὑπερτοκέω, übermäßig, zu viel gebären, Theophr.