ὑπερτιμάω
ὑπερτιμάω, to honour exceedingly
ὑπερτῑμ-άω,
- honour exceedingly, τινα S. Ant. 284, LXX 4 Ma. 8.5; prize overmuch, Ph. 1.112:—Pass., Luc. JTr. 48.
ὑπερ·τιμάω-ῶ [ῑ] honorer ou estimer particulièrement, acc. Soph. Ant. 284 ; Phil. 1, 112 ; au pass. Luc. J. tr. 48.
ὑπερτιμάω, [ῑ], übermäßig schätzen, ehren ; Soph. Ant. 284, überschätzen.
ὑπερτιμάω
fut. ήσω
- to honour exceedingly, τινά Soph.