ὑπερῆλιξ
ὑπερῆλιξ, above a certain age
ὑπερῆλιξ, ῐκος, ὁ, ἡ,
- above a certain age, Luc. Am. 10, App. Pun. 114; too old to have children, Ph. 2.17: Comp. -έστερος Ocell. 4.6.
ὑπερ·ῆλιξ, ικος (ὁ, ἡ) [ῐκ] qui a passé l’âge de la jeunesse, Luc. Am. 10 ; App. Lib. 114 ||
Cp. ὑπερηλικέστερος, Ocell. p. 533.
Étym. ὑ. ἧλιξ.
ὑπερῆλιξ, ικος, ὁ, ἡ, über ein gewisses Alter hinaus, Sp., wie Luc. amor. 10.