ὑπερηχέω
ὑπερηχέω, outroar
ὑπερηχέω,
- outroar, τὸν Αἰγαῖον Aristid. 1.123J.
ὑπερ·ηχέω-ῶ, faire plus de bruit que, couvrir du bruit qu’on fait, acc. Arstd. t. 1, 123.
ὑπερηχέω, übertönen ; – übermäßig tönen, Sp.