ὑπερημερία

ὑπερημερ-ία, ἡ, Boeot. ὑπερᾱμερία (v. infr.), οὑπερᾱμερία IG 7.3172.58, al. (Orchom., iii B. C.), ὁπερᾱμερία ib. 3054.10,13 (Lebad.): —

• a being over the day, i. e. as law-term, default caused by non-observance of the latest term for payment, μελλούσης μοι ἤδη ἐξήκειν τῆς ὑ. the term of my borrowing (my stay of execution) being about to expire, D. 47.49; ἀναβάλλεσθαι τὴν ὑ. defer it, ib. 50:—hence,
• • • 2 forfeiture of recognizances, distress, εἰληφότες τῇ ὑπερημερίᾳ having seized it by virtue of this right, Id. 33.6; κατὰ τὴν ὑ. Id. 30.27; also, the amount so forfeited, ὑπερημερίαν πρᾶξαι Thphr. Char. 10.10; and, a document declaring such forfeiture, τᾶν ὑπερᾱμεριάων (Boeot. gen. pl.) τᾶν ἰωσάων (i. e. οὐσῶν) κὰτ τᾶς πόλιος IG 7.3172.115 (Orchom., iii B. C.); also, penalty for unpunctual delivery, ib. 42(1).113.7 (Epid.), 103.74, al. (ibid., iv B. C.), καταστήσας τὸ σῶμα ἀφείσθω τῆς ὑ. PMich.Zen. 70.9, cf. 14 (iii B. C.).

ὑπερημερία, ἡ, Uebertägigkeit, Verabsäumung eines gerichtlich festgesetzten Tages, bes. eines Zahlungstermins, auch die darauf folgende Auspfändung ; κατὰ τὴν ὑπερημερίαν λαβεῖν ἀνδράποδον, Dem. 30.27 ; τῇ ὑπερημερίᾳ εἰληφότες ναῦν 33.6, und öfter.

ὑπερημερία, ἡ,

• • • 1a being over the day: as law-term, the latest day for payment, Dem.
    • 2forfeiture of recognisances, a distress, Dem. from ὑπερήμερος