ὑποδρομή
ὑποδρομή, a running under
ὑποδρομ-ή, ἡ,
- running under or into the way of a thing, Antipho 3.2.5; αἱ σελήνης ὑπὸ τὸν ἥλιον ὑ. Cleom. 2.3; ὀστέου ῥαγέντος ὑπὸ τὸ ἀντικείμενον ὑ. Sor. Fract. 5; ὑ. αἵματος suffusion, Dsc. Eup. 1.37, Archig. ap. Orib. 46.23.1, Sch. Theoc. 5.99.
- II place to run down into, burrow, Ael. NA 16.15; bower, Id. VH 3.1.
- III cringing, ib. 14.48, Poll. 4.50.
- IV = ὑπόδρομος (B), ὁ, Ael. NA 14.26.
ὑποδρομή, ῆς (ἡ)
1 action de courir sous, de pénétrer dans, Ant. 121, 32 ; Cléom. Subl. 2, 3, p. 98 Balf. ; fig. action de solliciter une protection, d’où obséquiosité, adulation, El. V.H. 14, 29 ||
2 lieu d’asile, refuge, abri, El. N.A. 16, 15, etc.
Étym. ὑποδραμεῖν.
ὑποδρομή, ἡ, das Unter-, Hinab-, Hineinlaufen, Antiph. 3 β 5 ; καὶ κολακεία, Kriecherei, Ael. V.H. 14.29. – Zufluchtsort, Zuflucht, Rettung, Ael. H.A. 14.26.
ὑποδρομή, ἡ,
ὑποδραμεῖν
- a running under or into the way of a thing, Antipho.