ὑποδύνω
ὑποδύνω, v. ὑποδύω.
ὑπο·δύνω [δῡ] revêtir par-dessous : κιθῶνα τοῖσι εἵμασι, Hdt. 1, 155, revêtir une tunique sous ses habits ; fig. : ἡγεμονίην, Hdt. 6, 2, se charger d’un commandement ; κίνδυνον, Hdt. 3, 69, affronter un danger.
Étym. cf. ὑποδύω.
ὑποδύνω, = ὑποδύομαι, sowohl eigtl., κέλευέ σφας κιθῶνας ὑποδύνειν τοῖσι εἵμασι Her. 1.155, als übertr., ὑπέδυνε τῶν Ἰώνων τὴν ἡγεμονίην 6.2, er schlich sich ein, übernahm ; εἰ δὲ ταῦτα ὑποδύνειν οὐκ ἐθελήσεις 7.10.8.