ὑποταγή
ὑποταγή, subordination, subjection, submission
ὑποτᾰγή, ἡ,
- subordination, subjection, D.H. 3.66, 2 Ep.Cor. 9.13, Ep.Gal. 2.5; ἐν ὑποταγῇ in a subordinate position, BGU 96.7 (iii A. D.): pl., Cat.Cod.Astr. 8(4).143.
- 2 post-position, ἐν ὑποταγῇ A.D. Pron. 35.23, cf. Synt. 306.8.
- 3 copy, ψηφισμάτων . . καὶ ἐπιστολῆς IGRom. 3.705 (Lycia, ii A. D., pl.).
ὑποταγή, ῆς (ἡ) [ᾰ]
1 subordination, soumission, DH. 3, 66 ; NT. 2 Cor. 9, 13, Gal. 2, 5 ||
2 t. de gr. subjonctif, Dysc. Synt. 301, etc.
Étym. ὑποτάσσω.
ὑποταγή, ἡ, Unterordnung, Unterwerfung ; NT ; Dion.Hal. 3.76.
Bei den Gramm. der subjunctivus.
Bei den Gramm. der subjunctivus.
Strong 5292
**
subjection: II Co 9:13, Ga 2:5. I Ti 2:11 3:4.†
1
δὸς δέ μοι πάσης ψυχῆς ὑποταγήν, ἧς ἂν ἐπικαλέσωμαι
concédeme la sumisión de toda alma por la que te invoque
2
καταστίλ[α]τε τὴν ὀργὴν καὶ τ[ὸ]ν θυμὸν τοῦ δ(εῖνα) πρὸς ἐμὲ τὸν δ(εῖνα) κατ' ὑποταγὴ<ν> τοῦ μ[ε]γάλου θε[οῦ] Νεουφνειώθ
aplacad la cólera y el furor de fulano contra mí, mengano, por orden del gran dios Neufneot
ὑποταγή
ὑποτᾰγή, ἡ,
- subordination, subjection, submission, NTest.