ὑπώρεια
ὑπώρεια, the foot of a mountain, the skirts of a mountain range
ὑπώρ-εια (in some passages of Hdt. (v. infr.) the best codd. give ὑπώρεα,) ἡ,
- the foot of a mountain, skirts of a mountain range, mostly c. gen., ὑπωρείας ᾤκεον . . Ἴδης Il. 20.218; οἰκέουσι ὑπώρεαν ὀρέων ὑψηλῶν Hdt. 4.23, cf. 1.110, 2.158, 7.199; [ὄρεα] συμμίσγοντα τὰς ὑπωρέας (-είας codd.) ἀλλήλοισι ib. 129; ἐπὶ τῆς ὑπωρέης (-είης codd.) τοῦ Κιθαιρῶνος Id. 9.19, cf. 25 (-είης codd.); ἐν ταῖς ὑ. Pl. Lg. 681a.
ὑπώρεια, ας (ἡ)
1 le pied d’une montagne, Hdt. 9, 19 ; p. opp. à ἀκρώρεια, Plut. Leg. 680e ; au plur. Hdt. 7, 129 ||
2 le pays qui s’étend au pied d’une montagne ou d’une chaîne de montagnes, Il. 20, 218 ; Hdt. 4, 23, etc. ||
➳ Ion. ὑπωρείη, Hom. Epigr. 6, 5 ; Hdt. 7, 199 ; 2, 158 ; 4, 23, etc.
Étym. ὑ. ὄρος.
ὑπώρεια, ἡ, ion. ὑπωρέη, die Gegend unten am Berge, der Fuß des Gebirges, Il. 20.218 ; Her. hat die ion. Form 2.158, 7.199, 9.19, und, wenn die Lesart richtig ist, auch ὑπώρεα, 4.23 ; plur. ὑπώρεαι 1.110, 7.129 ; gew. steht ein noch näher die Lage bestimmender gen. dabei, οὔρεος, οὐρέων, Κιθαιρῶνος ; Ggstz ἀκρώρεια, Plat. Legg. III.680e ; Pol. 1.77.3 u. Sp., wie Luc. Tim. 7.
ὑπώρεια
ἡ
[ὑπ-, ὑπο- 4 + ὄρος.]
A region skirting or fringing a mountain Il. 20.218.
ὑπώρεια (ὄρος), fem. adj. as subst.: foot of a mountain, skirts of a mountain range, pl., Il. 20.218†.
ὑπώρεια, ἡ,
- the foot of a mountain, the skirts of a mountain range, Il., Hdt.