ὑστεροφθόρος
ὑστεροφθόρος, late-destroying
ὑστερο-φθόρος, ον,
- destroying after the act, late-destroying, Ἐρινύες S. Ant. 1074.
ὑστερο·φθόρος, ος, ον, qui fait périr plus tard, Soph. Ant. 1074.
Étym. ὕ. φθείρω.
ὑστεροφθόρος, hinterher, nachher, nach der Tat verderbend, schädigend, Ἐρινύες, Soph. Ant. 1061. Vgl. ὑστερόποινος.
ὑστεροφθόρος
ὑστερο-φθόρος, ον,
φθείρω
- late-destroying, Soph.