ὑστερόποινος
ὑστερόποινος, avenging after
ὑστερό-ποινος, ον,
- avenging after the act, late-avenging, Ἐρινύς, Ἄτη, A. Ag. 58, Ch. 383 (both lyr.).
ὑστερό·ποινος, ος, ον, qui punit plus tard, Eschl. Ag. 58, Ch. 383.
Étym. ὕ. ποινή.
ὑστερόποινος, hinterher, d.i. lange nach der Tat, spät rächend, strafend ; Ἐρινύς, Aesch. Ag. 58 ; Ἄτη, Ch. 377.
ὑστερόποινος
ὑστερό-ποινος, ον,
ποινή
- avenging after the act, late-avenging, Aesch.