ὑφηγηματικός
ὑφηγηματικός, expository
ὑφηγ-ημᾰτικός, ή, όν, of argument,
- expository, opp. ἀπορητικός, Syrian. in Metaph. 54.3, cf. Olymp. Proll. 11.13; τρόπος [διδασκαλίας] Steph. in Hp. 1.56 D.: -κά, τά, books of instruction, commentaries, Dam. Pr. 341.