ὑφίστημι

ὑφίστημι, Ion. ὑπίστημι Hdt. 5.16, al.: fut. ὑποστήσω E. El. 983: aor. ὑπέστησα, Dor. ὑπέστᾱσα Pi. O. 8.26:—

• Causal, place or set under, ὑποστήσαντες [τῷ χαλκηΐῳ] τρεῖς κολοσσούς having set them under it, to support it, Hdt. 4.152; ὑ. προθύρῳ κίονας Pi. O. 6.1: metaph., χώραν ὑπέστᾱσε ξένοις κίονα ib. 8.26: without dat., τρεῖς σταυροὺς ὑπίστησι plants three piles in the lake to support a house, Hdt. 5.16; ὑ. κλῶνας X. Cyn. 10.7; ἐρείσματα Arist. HA 625a12, etc.: metaph., γνώμας ὑποστήσας σοφάς having laid them as a foundation, having begun with them, S. Aj. 1091; ὑ. δόλον E. l.c.; v. infr. B.I.1.
• • • 2 post secretly or in ambush, τοὺς δορυφόρους Hdt. 5.92.ηʹ; ταξάρχους X. HG 4.1.26.
    • 3 bring to a halt, hold up, ὑποστήσαντες (sc. τοὺς στρατιώτας) ἐν τῷ στενῷ οἱ στρατηγοί Id. An. 4.1.14 (v.l. ὑποστάντες, v. infr. B. III); ὑπέστησε τὴν ἑαυτοῦ ναῦν ἀντίπρῳρον τοῖς πολεμίοις stationed it, Plb. 1.50.6.
    • 4 give substance to, cause to subsist, ‘hypostatize’, Plot. 6.7.40, al.; treat as subsisting, ὁ νοῦς κατὰ τὸ νοεῖν ὑφιστὰς τὸ ὄν Id. 5.1.4; ὑφίστησι μὲν τὸ ὅλον, ὑφίσταται δὲ τὰ μέρη Dam. Pr. 271, cf. Procl. Inst. 28.
  • II Med. also in causal sense, mostly fut. and aor. 1, lay down, premise, εἰ μή τι πιστὸν τῷδʼ ὑποστήσει στόλῳ A. Supp. 461; ἀρχὰς ψευδεῖς ὑποστήσασθαι Plb. 3.48.9; ἐπειδὰν ὑποθέσεις εὐπεριλήπτους . . ὑποστήσωνται Id. 7.7.6.
  • • 2 substitute one thing for another, τὸν τρόπον τῇ τοῦ Πέρσου ἀλαζονείᾳ X. Ages. 9.1.
    • 3 conceive, suppose, c. acc. et inf., τῷ -στησαμένῳ τοὺς θεοὺς . . εἶναι Phld. D. 1.17; τοὺς θεοὺς ὑφίστανται τὸν κόσμον διοικεῖν D.S. 1.11, cf. Heraclit. Incred. 13; but the inf. is mostly omitted, ἄφθαρτον ὑποστησάμενοι τὸν κόσμον D.S. 1.6, cf. 12, D.L. 2.86:—Pass., τοὺς θεούς, ἂν φρονοῦντες -σταθῶσιν Phld. D. 1.7.
    • 4 set before oneself as a model, τινα Isoc. 5.113.
• B Pass., with aor. 2 and pf. Act. (Hom. uses only aor. 2):— stand under as a support, ὑπεστᾶσι κολοσσοὶ . . τῇ αὐλῇ Hdt. 2.153; τοὺς σταυροὺς τοὺς ὑπεστεῶτας τοῖσι ἰκρίοισι Id. 5.16; τὸ ὑφεστὸς τῷ βάρει Arist. IA 708b31; v. supr. A. I.1.
• • • 2 sink, settle, τὸ ὑπιστάμενον the milk, opp. τὸ ἐπιστάμενον (the cream), Hdt. 4.2; opp. τὸ ἐπιπολάζον, Arist. Cael. 311a17; of a sediment, deposit, ἐν οὔρῳ ψαμμώδεα ὑφίσταται Hp. Aph. 4.79, cf. Arist. Mete. 357b3; opp. ἐπιπλεῖν, Thphr. HP 3.15.4; of the sun, set, Emp. 48 (cj.).
  • II place oneself under an engagement, promise to do, folld. by fut. inf., ὅσσʼ Ἀχιλῆϊ . . ὑπέστημεν δώσειν Il. 19.195, cf. Hdt. 9.94; θύσειν ὑπέστης παῖδα E. IA 360 (troch.), cf. Ar. V. 716 (anap.), Pl. Lg. 751d; by aor. inf., ὑφεστακώς μοι ἦν ὁ Διόδωρος φιλάνθρωπον δοῦναι BGU 1141.45 (i B. C.); by pres. inf., ὑπέστησαν ποιέειν ταῦτα Hdt. 3.128; ὑ. τὴν τάξιν ἔχειν X. Cyr. 6.3.35: the inf. is sts. omitted, ὡς . . ὑπέστην καὶ κατένευσα (sc. ἔσεσθαι) Il. 4.267: abs., ἢ ἔπος ἠέ τι ἔργον ὑποστὰς ἐξετέλεσσε after promise given, Od. 3.99, cf. Il. 21.457, Hdt. 3.127, 9.34, Lys. 19.19, X. An. 4.1.26; ὤσπερ ὑπέστη as he promised, Th. 4.39, 8.29: c. dat. pers., ὤς οἱ ὑπέστην as I promised him, Il. 15.75: sts. with acc. of object (but an inf. may be supplied), πάντα τελευτήσεις ὅσʼ ὑπέστης . . Πριάμῳ 13.375; τρίποδας φέρον, οὕς οἱ ὑπέστη 19.243, cf. 11.244; ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥνπερ ὑπέσταν 2.286, cf. Od. 10.483; ἦ ῥʼ ἅλιον τὸν μῦθον ὑπέστημεν . ., ἀπονέεσθαι vain was the promise we made . ., that he would return, Il. 5.715.
  • • 2 submit, c. dat., τινι 9.160: with aor. inf., ὑ. θανεῖν, κατθανεῖν, E. HF 706, Ion 1415.
    • 3 c. acc. rei, submit to, consent to, ὁ τὸ ἐλάχιστον ὑπιστάμενος who offers to take the least, Hdt. 1.196; ὑ. τὸν πλοῦν undertake it unwillingly, Th. 4.28; ὑ. τὸν κίνδυνον Id. 2.61, Lys. 9.7, cf. Th. 4.59, Isoc. 3.28; ἀγῶνας Th. 3.57, OGI 763.9 (Milet., ii B. C.); πόνον E. Supp. 189; βέλος Id. HF 1350; ἔρωτα Id. Tr. 415; ἀπεχθείας Plu. Them. 3; πόλεμον Plb. 1.6.7, Alciphr. 3.45; πράγματα ib. 61; τὴν πρᾶξιν Plu. Pel. 8; τὸν ἆθλον Luc. Rh.Pr. 24: also c. inf., consent, bring oneself to, οὔ τίς με . . ὑπέστη σαῶσαι Il. 21.273; πᾶν ἂν ὑποστὰς εἰπεῖν D. 21.114; ὑ. ἐξαπατᾶν τινα Id. 19.69: abs., submit patiently, Id. Prooem. 5.1; ὑφίστασθαι συμβαίνει τὸν κερατοειδῆ the cornea yields (to pressure), Aët. 7.36.
    • • b undertake an office, τὴν ἀρχήν X. An. 6.1.19, 31; γυμνασιαρχίαν IG 5(1).535.12 (Sparta), cf. OGI 494.6 (Milet., ii A. D.); ὑφέστη (sic) τὴν στρατηγίαν SIG 876.6 (Smyrna, ii/iii A. D.), cf. Plu. Cam. 37: also ἐθελοντὴν ὑποστῆναι τριήραρχον Lys. 29.7; χορηγὸς ὑπέστην D. 21.69; ἐμὲ τοῦ λόγου διάδοχον . . ὑποστάντα Pl. Phlb. 19a; poet., ὑπέστης αἵματος δέκτωρ A. Eu. 204: metaph., ψυχὴν Τέλητος ὑπέστης, i. e. you promised to be as brave as T., Hermipp. 46 (anap.).
      • c make an offer in a public auction, ἔδοξεν . . μοι μηθὲν ὑποστῆναι I decided to make no bid, commit myself to nothing, PCair.Zen. 371.9 (iii B.C.), cf. PMich.Zen. 60.10 (iii B. C.); δώδεκα ἀρταβῶν ὑπέστη he undertook (to supply the produce) of 12 artabae, ib. 36.5 (iii B.C.), cf. PCair.Zen. 199.4 (iii B.C.), PEleph. 21.16 (iii B.C.); ὑφίστατο . . τάξεσθαι ἑκάστου πήχεως [x] PTheb.Bank 1.2 (ii B. C.); οὐ δυνόμενος ( = -άμενος) οὐκέτι ὑποστῆναι τὴν γεωργίαν Sammelb. 7468.11 (iii A. D.).
      • d ὑπέστη πολλὰς ἀπορίας laid himself open to many doubts, Plot. 3.6.12.
  • III lie concealed or in ambush, Hdt. 8.91, E. Andr. 1114, v.l. in X. An. 4.1.14; v. supr. A. I.2, ὑφίημι 1.3, ὑφεῖσα.
  • IV resist, withstand, c. dat., A. Pers. 87 (lyr.), X. An. 3.2.11, HG 7.5.12: ξυμφοραῖς ταῖς μεγίσταις ὑ. Th. 2.61, cf. E. HF 1349: c. acc., Id. Cyc. 200, Rh. 375 (lyr.), Th. 1.144, Plb. 9.35.1: abs., stand oneʼs ground, face the enemy, E. Ph. 1470, Th. 4.54, 8.68, Plb. 4.80.5; opp. φεύγω, X. Cyr. 4.2.31, Plu. Demetr. 25; ὑποστᾰθείς, opp. φεύγων, E. Rh. 315; of clouds, opp. προωθεῖσθαι, Arist. Pr. 940b36.
  • • 2 subsist, exist (cf. ὑπόστασις B. III), κατʼ ἰδίαν ὑφεστώς Arist. Fr. 188; ὑφέστηκε τό τε ὁρᾶν ἡμᾶς καὶ ἀκούειν ὥσπερ τὸ ἀλγεῖν Epicur. Fr. 36; τὸ ὑφεστηκὸς τέλος Id. Sent. 22, cf. Diog.Oen. 5, Arr. Epict. 3.7.6; ἐκ τοῦ μηκέτʼ ὄντος μηδʼ ὑφεστῶτος Plu. Vit. aer. al. 2.829c, cf. Luc. Par. 27; τὸ παρῳχημένον τοῦ χρόνου καὶ τὸ μέλλον οὐχ ὑπάρχειν ἀλλʼ ὑφεστηκέναι φησί (sc. Χρύσιππος) Stoic. 2.165; the Stoic distinction betw. τὸ ὄν and τὸ ὑφεστός is pettifogging acc. to Gal. 10.155 (= Stoic. 2.115); τὰ ὑφεστῶτα business in hand, Plb. 6.14.5.
    • • b ὑφεστηκότος παρὰ τῷ ταμίᾳ κατʼ ἰδίαν λόγου the treasurer having a special bank-account, IG 12(9).236.64 (Eretria, ii B.C.); τὸ ἥμισσυ ἀναπεμπόντω ἐπὶ τὰν δαμοσίαν τράπεζαν ἐς τὸν ὑφεστᾱκότα τᾶς θεοῦ λόγον Arch.f.Religionswiss. 10.211 (Cos, ii B.C.); ὑποστησαμένους λόγον πόλεως τῶν . . χρημάτων ἐγγράφεσθαι τὸ διδόμενον they shall open a municipal account (entitled) ‘the . . fund’ and place this gift to its credit, SIG 577.13 (Milet., iii/ii B.C.).
  • V ἡ κοιλία ὑφίσταται the bowels are costive, lit., are obstructed or stopped, Plu. Sanit. 2.134e.
  • VI arise within, τῷ πλήθει τοιοῦτον ὑπέστη δέος Plb. 11.30.2 codd. (παρέστη is prob. cj.).

ὑφίστημι, (ἵστημι), unterstellen, darunter-, danebenstellen, τινί τι, Her. 4.132, 5.16 ; ὑπέστασε χώραν κίονα Pind. Ol. 8.26, vgl. 6.1 ; entgegenstellen, ὑπέστησε τὴν ἑαυτοῦ ναῦν ἀντίπρωρον τοῖς πολεμίοις Pol. 1.50.6 ; herantreten lassen, ὑποστήσας τοὺς ταξιάρχους Xen. Hell. 4.1.11.
Gew. im med. mit den intr. tempp. des act., sich darunterstellen, ὑποστὰς ἀνεῖλε Plut. Thes. 9. Dah.
   a) sich unterziehen, auf sich nehmen, Etwas zu tun, unternehmen, versprechen ; so öfters im aor.2 bei Hom.: ὡς τὸ πρῶτον ὑπέστην καὶ κατένευσα Il. 4.267, 15.75 ; πάντα τελευτήσεις, ὅσʼ ὑπέστης Δαρδανίδῃ Πριάμῳ 13.375 ; σὺ δέ μοι δὸς ξείνιον ὥσπερ ὑπέστης Od. 9.365 ; auch ὑπόσχεσιν ὑποστῆναι ; auch c. inf. fut., ὅσσʼ Ἀχιλῆϊ ὑπέστημεν δώσειν Il. 19.195 ; c. inf. aor.21.273 ; selten c. dat., εἰ μή τι πιστὸν τῷδʼ ὑποστήσῃ στόλῳ Aesch. Suppl. 456 ; Her. 3.127, 128, 9.34 ; ξυμφοραῖς Thuc. 2.61 ; ὑποστῆναι πόνον Eur. Suppl. 201 ; ἄσμενος θύσειν ὑπέστης παῖδα I.A. 360 ; ὑπέστητέ γʼ αὐτεπάγγελτοι θανεῖν Herc.Fur. 706 ; Plat. Legg. VI.751d ; ἀρχήν, übernehmen, Xen. An. 6.1.19 ; τὸν πόλεμον Pol. 1.6.7 ; κινδύνους ὑποστάς Isocr. 3.28, 5.34 ; dah. ὑποστάς absol. = freiwillig, Lys. 19.19.
   b) unter Einem stehen, sich ihm unterordnen, unterwerfen, καί μοι ὑποστήτω Il. 9.160 ; sich unter Etwas befinden, Her. 4.2, sich darunter verbergen ; sich in einen Hinterhalt legen, Her. 8.91.
   c) sich Einem widersetzen, Widerstand leisten, absolut, Lys. 2.29 ; τινί, δόκιμος δʼ οὔτις ὑποστὰς μεγάλῳ ῥεύματι φωτῶν Aesch. Pers. 87 ; vgl. Eur. Andr. 1115 ; ταῖς συμφοραῖς ὅστις οὐχ ὑφίσταται, οὐδʼ ἀνδρὸς ἂν δύναιθʼ ὑποστῆναι βέλος Herc.Fur. 1349 ; ὑποστάντες, im Ggstz von φεύγοντες, Xen. Cyr. 4.2.31 ; auch τινί τι, Einem worin widerstehen, ihm Etwas entgegensetzen, ὑπεστήσατο τὸν τρόπον τῇ τοῦ Πέρσου ἀλαζονείᾳ, sein Betragen der Prahlerei des Persers entgegenstellen, Ages. 9.1 ; Widerstand leisten, τινά, Pol. 1.17.12 ; ἐπιδρομὴν ὑπέστησαν Plut. Timol. 28.
   d) absol., sich setzen, niedersinken, zu Boden sinken, ἡ κοιλία ὑφίσταται, der Leib ist verstopft, Medic.
   e) wie ὑπολαμβάνω, sich Etwas vorstellen, einbilden, Sp., annehmen, glauben, DS. 1.6.12, wie auch das act. »vorsetzen« bedeutet γνώμας ὑποστήσας σοφάς Soph. Aj. 1070.

†ὑφίστημι

[ὑφ-, ὑπο- 7.]

Aor. ὑπέστην Il. 4.267, Il. 15.75, Il. 23.20, 180.

2 sing. ὑπέστης Il. 13.375 : Od. 9.365, Od. 10.483.

3 sing. ὑπέστη Il. 9.519, Il. 11.244, Il. 19.243, Il. 21.273.

1 pl. ὑπέστημεν Il. 5.715, Il. 19.195.

3 pl. ὑπέσταν Il. 2.286.

3 sing. opt. ὑποσταίη Il. 9.445.

3 sing. imp. ὑποστήτω Il. 9.160.

Pple. ὑποστάς Il. 21.457 : Od. 3.99, Od. 4.329.

• • 1

    To come under an undertaking, give a promise, promise : ὡς τὸ πρῶτον ὑπέστην Il. 4.267. Cf. Il. 15.75 : Od. 9.365.

    With cognate acc. : ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν Il. 2.286. Cf. Il. 5.715 : Od. 10.483.

    With infin. of what one undertakes or promises to do : δῶρʼ, ὅσσʼ ὑπέστημεν δώσειν Il. 19.195. Cf. Il. 9.445.

  • 2

    To undertake to give, promise : τὰ δʼ ὄπισθεν ὑπέστη Il. 9.519. Cf. Il. 11.244, Il. 19.243, Il. 21.457.

  • 3

    To promise to perform, undertake : εἰ τελευτήσεις ὅσʼ ὑπέστης Il. 13.375. Cf. Il. 23.20 = 180 : Od. 3.99= Od. 4.329.

  • 4

    To make up one’s mind to do something, bring oneself to do it (cf. τλάω 7

  • • d

      ) : ὡς οὔ τίς με θεῶν ὑπέστη σαῶσαι (could find it in his heart to . . .) Il. 21.273.

  • 5

    To make admission, admit : ὑποστήτω μοι, ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι Il. 9.160.

For Pindar, see also: ὑφίσταμι

ὑφίστημι , aor. 2 ὑπέστην, 3 pl. ὑπέσταν, imp. ὑποστήτω, part. -στάς: aor. 2, intrans., take upon oneself, undertake, promise, Il. 21.273, Il. 9.445; place oneself lower, submit, τινί, Il. 9.160.

ὑφίστημι fut. ὑποστήσω aor1 ὑπέστησα

• • Iin these tenses Causal, to place or set under, τί τινι Hdt., Pind.; τρεῖς σταυροὺς ὑπίστησι plants three piles in the lake to support a house, Hdt.:—metaph., γνώμας ὑποστήσας σοφάς having laid them as a foundation, Soph.
  • • 2to post secretly or in ambush, Hdt., Xen.
  • IICausal also in fut. and aor1 mid. to substitute, τί τινι one thing for another, Xen.
• BPass., with aor2 act. ὑπ-έστην, perf. ὑφ-έστηκα, Ionic part. ὑπ-εστεώς:— to stand under as a support, c. dat., Hdt.
• • • 2to sink to the bottom, settle, τὸ ὑφιστάμενον the milk, opp. to τὸ ἐφιστάμενον (the cream), Hdt.
  • IIto place oneself under an engagement, engage or promise to do, c. inf. fut., ὅσσʼ Ἀχιλῆι ὑπέστημεν δώσειν Il., etc.; c. inf. aor., οὔ τίς με ὑπέστη σαῶσαι Il.; c. inf. pres., Hdt.:—absol., after promise given, Od.; ὥσπερ ὑπέστη as he promised, Thuc.:—when foll. by acc., an inf. may be supplied, τρίποδας οὕς οἱ ὑπέστη (sc. δώσειν) Il.; ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥνπερ ὑπέσταν Il.
  • • 2to submit to any one, τινι Il.
    • 3c. acc. rei, to submit to, consent to, ὁ τὸ ἐλάχιστον ὑπιστάμενος who offers to take the least, Hdt.; ὑφ. τὸν πλοῦν to undertake it unwillingly, Thuc.; so, ὑφ. τὸν κίνδυνον Thuc.: —rarely c. dat., ὑφ. ξυμφοραῖς ταῖς μεγίσταις Thuc.
    • • bto undertake an office, Xen.
  • IIIto lie concealed or in ambush, Hdt., Eur., etc.
  • IVto support an attack, to resist, withstand, c. dat., Aesch.; c. acc., Eur., Thuc.:—absol. to stand oneʼs ground, face the enemy, Lat. subsistere, Eur., Thuc.