ὕδνης

ὕδνης,

• = εἰδώς, ἔμπειρος (cf. ὕδης), Hsch.
• • II ὕδναι, = ἔγγονοι, σύντροφοι, Id. (perh. as root of Ἁλοσ-ύδνη, Ὑδατοσ-ύδνη).

ὕδνης, = ὕδης, ἔμπειρος, εἰδώς, VLL.

ὕδνης ², ὁ, eigtl. wässerig, naß, dah. nahrhaft, nährend, auch pass., genährt, in VLL, die davon Ἁλοσύδνη ableiten.