ὑδατόχλοος
ὑδατόχλοος, water-green, pale
ὑδᾰτό-χλοος, ον, (χλόη)
- water-green, pale, v. ὑδατόχολος.
ὑδατό·χλοος, ος, ον [ῠᾰ] d’un vert de mer (litt. d’eau), Hpc. (Gal. 9, 295).
Étym. ὕδ. χλόη.
ὑδατόχλοος, = ὑδατόχλωρος, Galen. aus Hippocr.