ὑδατώδης
ὑδατώδης, watery
ὑδᾰτ-ώδης, ες,
- watery, οὖρον Hp. Prog. 12, cf. Epid. 1:4:10 [1.26.ιʹ], Sor. 1.59, al.; opp. αἱματώδης, Arist. HA 586a29; [ἄνεμος] ὑ. Id. Mete. 364b21; [νέφος] -έστερον ib. 377b6; of signs of the Zodiac, Vett.Val. 6.4; ὑ. κρύσταλλος, of melting ice, wet, sloppy, Th. 3.23; of taste, watery, insipid, Thphr. HP 4.10.3.
- II full of water, φύλλα Id. CP 2.19.2; σφαιρίον Id. HP 3.7.5.
- 2 dropsical, Hp. Epid. 6.7.4.
ὑδατώδης, ης, ες [ῠᾰ]
1 qui a la couleur ou la nature de l’eau, aqueux, Hpc. Progn. 40 ; p. opp. à αἱματώδης, Arstt. H.A. 7, 7, 3 ||
2 qui fond en eau, Thc. 3, 23 ||
3 plein d’eau, Th. C.P. 2, 19, 2 ; H.P. 3, 7, 5 ; en parl. de pers. hydropique, Hpc. 1195a ||
4 qui amène la pluie, Arstt. Meteor. 2, 6, 20 ||
Cp. -έστερος, Arstt. Meteor. 3, 6, 2.
Étym. ὕδωρ, -ωδης.
ὑδατώδης, ες, wasserartig, -ähnlich, wie Wasser aussehend, Theophr.; wässerig, Thuc. 3.23. – wassersüchtig, Hippocr.