ὠλεσίτεκνος
ὠλεσίτεκνος, child-murdering
ὠλεσί-τεκνος, ον,
- child-murdering, Nonn. D. 44.91.
ὠλεσί·τεκνος, ος, ον [ῐ] qui fait périr ses enfants, Nonn. D. 44, 91.
Étym. ὄλλυμι, τέκνον.
ὠλεσίτεκνος, Kinder verderbend, tötend, Nonn. D. 44.91.