ῥαιβόκρανος
ῥαιβόκρανος, with crooked head
ῥαιβό-κρᾱνος, ον,
- with crooked head, κορύνα AP 6.35 (Leon.).
ῥαιβό·κρανος, ος, ον [ᾱ] à tête crochue ou recourbée, en parl. d’un bâton, Anth. 6, 35.
Étym. ῥαιβός, *κράνιον.
ῥαιβόκρανος, [κρᾱ], mit krummem, gebogenem Kopfe, Oberende, κορύνη, Leon.Tar. 34 (VI.35).
ῥαιβόκρανος
ῥαιβό-κρᾱνος, ον,
κράνιον
- with crooked head, Anth.