ῥᾳθυμία
ῥᾳθυμία, ας (ἡ) [ᾱῡ] :
1 facilité d’humeur, disposition à prendre les choses facilement, Thc. 2, 39 ; en mauv. part, insouciance, indifférence, Xén. Mem. 3, 5, 5 ; Lys. 117, 10 ; Eur. Med. 218 ; joint à ἀμέλεια, Dém. 112, 4 ||
2 récréation, distraction, amusement, Eur. Cycl. 203 ; au pl. joint à ἀπονίαι καὶ ἀμέλειαι, Arstt. Rhet. 1, 11, 4 ; cf. Pol. 10, 19, 5.
Étym. ῥᾴθυμος.
1. gemakzucht, nalatigheid:
2. ontspanning, vermaak:
ῥᾳθυμία, [ῡ], ἡ, Leichtsinn, Nachlässigkeit, Sorglosigkeit ; Eur. Med. 218, Cycl. 202 ; πολλὴ λόγου ῥᾳθ., Plat. Phaed. 99b ; ἐκ ῥᾳθυμίας, Legg. VI.779a ; Vergnügungssucht, Zerstreuung ; Thuc. setzt ῥᾳθυμία μᾶλλον ἢ πόνων μελέτη gegenüber, 2.39 ; καὶ τρυφή, καὶ ἀργία, Plat. Legg. X.901ce ; Xen. Mem. 3.5.5 ; ὑπὸ ῥᾳθυμίας καὶ μαλακίας, Lys. 10.11 ; ὁ πλοῦτος ἐξουσίαν παρασκευάζει τῇ ῥᾳθυμίᾳ, Isocr. 1.6 ; κατὰ τὰς ἀναπαύσεις καὶ ῥᾳθυμίας ἐν τῷ ζῆν, Pol. 10.19.5 ; Luc. Hermot. 4 u. a.Sp.