ῥαιστήριος
ῥαιστήριος, smashing, hammering
ῥαισ-τήριος, α, ον,
- smashing, hammering, ῥ. ἱδρώς the blacksmithʼs sweat or toil, Opp. H. 2.28; ἄκμοσι . . ῥ. hammered upon the anvil, ib. 5.153.
- II generally, destructive, pernicious, ῥ. φάρμακα, opp. ἐσθλά, A.R. 3.803: c. gen., ῥ. φάρμακα θυμοῦ ib. 790; νηῶν 4.921.
ῥαιστήριος, α, ον :
1 de marteau ou de forgeron ; ἱδρώς, Opp. H. 2, 28, sueur des forgerons ; τὰ ῥαιστήρια, Opp. H. 5, 153, les marteaux ||
2 destructeur, A. Rh. 3, 803 ; Lyc. 525 ; avec le gén. A. Rh. 3, 790 ; 4, 921.
Étym. ῥαιστήρ.
ῥαιστήριος, hämmernd ; ἱδρώς, Schweiß der Schmiede beim Hämmern, Opp. Hal. 2.28 ; Lycophr. 525 ; τὰ ῥαιστήρια, = ῥαιστῆρες, die Hämmer, Opp. Hal. 5.153.