ῥευματικός
ῥευματικός, subject to a discharge
ῥευμᾰτ-ικός, ή, όν, (ῥεῦμα III)
- subject to a discharge or flux, εἰς τοὺς ὀφθαλμούς Arist. Pr. 957b25; ἕλκη ῥ. Dsc. 2.126; τραῦμα Plu. Sanit. 2.131b.
ῥευματικός, ή, όν [ᾰ]
1 qui souffre d’un écoulement d’humeurs, Arstt. Probl. 31, 5, 1 ||
2 qui coule, qui suppure, Plut. M. 131b; Diosc. 2, 153.
Étym. ῥεῦμα.
ῥευματικός, rheumatisch, an Flüssen leidend, ihnen ausgesetzt ; Arist. Probl. 31.5 ; Medic.