ῥεπτικός
ῥεπτικός, inclining
ῥεπ-τικός, ή, όν,
- inclining, ὄρεξις ῥ. πρός τι Stoic. 3.108.
ῥεπτικός, ή, όν, qui incline vers, Orig. 1, 440 d Migne.
Étym. ῥέπω.
ῥεπτικός, inclining