ῥέπω

ῥέπ-ω, mostly used in pres. and impf.: fut. ῥέψω Hdt. 7.139, Paus. 9.37.8: aor. ἔρρεψα Hp. Art. 38, 48, Pl. Phlb. 46e; poet. ἔρεψα Cerc. 4.32:—

• turn the scale, sink, ἐτίταινε τάλαντα, ἕλκε δὲ μέσσα λαβών, ῥέπε δʼ αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν, implying defeat and death, Il. 8.72; ῥέπε δʼ Ἕκτορος αἴσιμον ἦμαρ 22.212; τὸ τοῦδέ γʼ αὖ ῥέπει Ar. Ra. 1393; τοῦ ταλάντου τὸ ῥέπον κάτω βαδίζει τὸ δὲ κενὸν πρὸς τὸν Δία Id. Fr. 488.4, cf. Cerc. l.c.; τὸ μὲν κάτω ῥέπον . ., βαρύ· τὸ δὲ ἄνω, κοῦφον Pl. Just. 373e; ἀεὶ τοὐναντίον ῥ. Id. R. 550e, cf. Archim. Aequil. 1 Praef.
• • • 2 more generally, of things, incline one way or the other, ὅ τι πολλᾷ ῥέποι what is always shifting, never steady, Pi. O. 8.23; βλεμμάτων ῥέπει βολή inclines downward, falls, of a young girlʼs eye, A. Fr. 242; ὕπνος ἐπὶ γλεφάροις ῥέπων sleep falling upon the eyes, Pi. P. 9.25; ἐς τὸ λορδόν, κυφόν, Hp. Art. 48; ῥ. πρὸς τὴν γῆν Arist. PA 686a32, etc.
    • 3 of one of two contending parties, preponderate, prevail, ἐπὶ ὁκότερα [οἱ Ἀθηναῖοι] ἐτράποντο, ταῦτα ῥέψειν ἔμελλε Hdt. 7.139; μοι σκοπουμένῳ ἔρρεψε δεῖν on consideration [the opinion] that it was necessary prevailed, Pl. Ep. 328b; ἠθῶν . ., ἃ ἂν ὥσπερ ῥέψαντα τἄλλα ἐφελκύσηται Id. R. 544e.
    • 4 of persons, εὖ ῥέπει θεός is favourably inclined, A. Th. 21; ἐπὶ τὸ πρηνές the doctor should incline towards (prefer) pronation, Hp. Fract. 1 (unless in signf. 2, the subject being τὴν χεῖρα) ; ῥ. ἐπὶ τὸ πείθεσθαι Isoc. 15.4; ἐπὶ τὸ λῆμμα D. 18.298; πρὸς τὴν ἀνδρείαν Pl. Plt. 308a, cf. Lg. 802e; also ῥ. ταῖς γνώμαις ἐπὶ τοὺς Ῥοδίους Plb. 33.16.2; εἴς τινα Luc. Bis Acc. 6; but νομίζων τούτους πλεῖστον ῥέπειν ἐπὶ τὸ ἀγαθὸν τῇ πόλει avail most, have the greatest influence, X. Lac. 4.1, cf. Isyll. 24; so also εἰς ἕν τι αἱ ἐπιθυμίαι σφόδρα ῥέπουσιν Pl. R. 485d, cf. Phlb. 46e; ῥ. πρὸς [τὴν ἡδονήν] Arist. EN 1172a31; ῥ. πρὸς τὴν ὀλιγαρχίαν Id. Pol. 1293b20.
    • 5 ῥ. εἴς τινα fall to, be directed towards, τὸ μητρὸς ἔς δέ μοι ῥέπει στέργηθρον A. Ch. 240; τοὔργον εἰς ἐμὲ ῥέπον that this deed points to me, S. OT 847.
    • 6 of events, fall, happen, in a certain way, φιλεῖ τοῦτο μὴ ταύτῃ ῥέπειν Id. Ant. 722; τῇδε or ἐκείνῃ ῥ. Pl. Lg. 862c, Ti. 79e; ῥ. εἴς τι turn or come to something, συμφορὰν . . κακῶν ῥέπουσαν ἐς τὰ μάσσονα A. Pers. 440; τὸ μηδὲν εἰς οὐδὲν ῥ. naught comes to naught, E. Fr. 532; ὁ χρησμὸς ἐς τοῦτο ῥ. Ar. Pl. 51; ὁ γρῖφος ἐνταῦθα ῥ. Antiph. 124.11.
  • II trans., cause the scale to incline one way or the other, only in compds. ἐπιρρέπω, καταρρέπω, exc. that A. uses the Pass., τῶνδʼ ἐξ ἴσου ῥεπομένων being equally balanced, Supp.405 (lyr.):—in B. 16.25, ὅ τι μὲν ἐκ θεῶν μοῖρα παγκρατὴς ἄμμι κατένευσε καὶ Δίκας ῥέπει τάλαντον, ῥ. is prob. intrans. (sc. ἐπʼ αὐτό). (Perh. cogn. with Lith. virpti ‘quiver’.)

ῥέπω, sich langsam od. allmälig neigen, sich herabsenken, wie die Wagschale, ἐτίταινε τάλαντα, ἕλκε δὲ μέσσα λαβών, ῥέπε δʼ αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν, Il. 8.72, wie 22.212 ; vgl. Ar. Ran. 1389 ; Plat. Rep. VIII.550e ; dah. τῶνδʼ ἐξ ἴσου ῥεπομένων, Aesch. Suppl. 400, vom Gleichschweben der Wagschalen ; ὕπνον ῥέποντα πρὸς ἀῶ, Pind. P. 9.25, vgl. Ol. 8.23 ; τὸ μητρὸς ἐς σέ μοι ῥέπει στέργηθρον, Aesch. Ch. 238, die Liebe neigt sich zu dir ; συμφορὰν κακῶν ῥέπουσαν ἐς τὰ μάσσονα, Pers. 432 ; auch εὖ ῥέπει θεός, Spt. 21, er neigt sich zu uns, od. gibt einen guten Ausschlag ; σαφῶς τοῦτʼ ἔστι τοὔργον εἰς ἐμὲ ῥέπον, Soph. O.R. 847, vgl. Ant. 718, φιλεῖ τοῦτο μὴ ταύτῃ ῥέπειν, es pflegt nicht auf diese Weise zu gehen ; ὁ χρησμὸς ἐς τοῦτο ῥέπει, Ar. Plut. 51 ; u. so in Prosa  : οἱ Ἀθηναῖοι ἐπὶ ὁκότερα τῶν πρηγμάτων ἐτράποντο, ταῦτα ῥέψειν ἔμελλε, Her. 7.139 ; ἐπὶ τὴν γῆν, Plat. Phaedr. 247b ; u. oft übertr., sich wohin neigen, τὸ πρὸς τὴν ἀνδρείαν ῥέπον, Legg. VII.802c ; auch ὅθεν μοι σκοπουμένῳ ἔρρεψε δεῖν, Ep. VII.328b, mir dem Betrachtenden neigte sich dahin, ich neigte mich dahin, man müsse ; ῥέπειν ἐπὶ τὸ πείθεσθαι, Isocr. 15.4 ; οἱ πολλοὶ ῥέπουσι πρὸς τὴν ἡδονήν, Arist. Nic. 10.1.2 ; ἔρεπον οἱ πολλοὶ πρὸς τὸ πέμπειν τὴν συμμαχίαν, sie hatten Lust dazu, Pol. 29.9.9, u. oft ; auch ῥέπειν ταῖς γνώμαις ἐπὶ τοὺς Ῥοδίους, 33.15.2 ; ἐπὶ τὸ ποιεῖν τι, geneigt sein, Etwas zu tun, 1.31.5 ; a.Sp., ἢν αἱ ψῆφοι ἐς τὸ χεῖρον ῥέπωσι, Luc. Harmon. 3. An die ursprüngliche Bdtg erinnert Dem. ὥσπερ ἐν τρυτάνῃ ῥέπων ἐπὶ τὸ λῆμμα, 18.298. – Dah. übh. sich wohin wenden, hinwenden, εἰς τὴν γαστέρα, es gleitet in den Magen ; u. übertr., ἦν θʼ ὁ γρῖφος ἐνταῦθα ῥέπων, Antiphan. com. bei Ath. X.449a, der Sinn ging dahin.

ῥέπω

(ϝρέτπω).

(ἐπιρρέπω).

To incline or sink downwards : ῥέπεν αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν Il. 8.72. Cf. Il. 22.212.

ῥέπω

• • a swing in balance ὅ τι γὰρ πολὺ καὶ πολλᾷ ῥέπῃ, ὀρθᾷ διακρίνειν φρενὶ δυσπαλές (Bergk: ῥέποι codd., ῥέπει byz.) O. 8.23
  • b met., come down τὸν δὲ σύγκοιτον γλυκὺν παῦρον ἐπὶ γλεφάροις ὕπνον ἀναλίσκοισα ῥέποντα πρὸς ἀῶ (join ἐπὶ γλ. with ῥέποντα) P. 9.25

ῥέπω (ϝρ.): sink in the scale, used figuratively of the balances of fate, ῥέπε δʼ αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν (meaning that their fate was sealed, an expression the converse in form, but the counterpart in sense, of our ‘kick the beam’), Il. 8.72, Il. 22.212. (Il.)

ῥέπω

• • • 1properly of the descending scale, to incline downwards, to sink, fall, Lat. vergere, inclinare, Il., Ar.:—of things, to incline one way or the other, to be always shifting, Pind.; ὕπνος ἐπὶ βλεφάροις ῥέπων sleep falling upon the eyes, Pind.
    • 2of one of two contending parties, to preponderate, prevail, Hdt., Plat.
    • 3of persons, εὖ ῥέπει θεός is favourably inclined, Aesch.; ῥέπειν ἐπί τι to incline towards a thing, Dem.; εἴς or πρός τι Plat., Arist.; εἴς τινα Luc.
    • 4of duties, ῥ. εἴς τινα to fall or devolve upon one, Aesch., Soph.
    • 5of events, to fall, happen in a certain way, Soph.; ῥ. εἴς τι to turn or come to something, Aesch., Ar.