ῥιζεῖον
ῥιζ-εῖον, τό,
- = ῥίζιον, Nic. Al. 265: a pl. form ῥίζεα ib. 69, 145, 588, Th. 646, 940 (ῥιζία is a freq. v.l.).
ῥιζεῖον, ου (τὸ) poét. c. ῥιζίον, Nic. Al. 265.
ῥιζεῖον, τό, = ῥιζίον, Nic. Al. 265.