ῥίζα

ῥίζ-α, ης, ἡ: Ion. nom. ῥίζη Hp. ap. Erot., acc. ῥίζην Marc.Sid. 89 (before a vowel), but ῥίζαν Il. 11.846 (whence Ion. nom. ῥίζα may be inferred):—

• root, Od. 10.304, 23.196, etc.; used as a medicine, Il. 11.846; ῥ. ἐλατήριος, of a purgative medicine, Hp. Epid. 5.34: mostly in pl., roots, Il. 12.134, Od. 12.435, etc.; δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζησι Il. 9.542: hence
• • • 2 metaph., roots of the eye, Od. 9.390 (but ῥίζας ἐν ὄσσοις αἱματῶπας in E. HF 933 prob. bloodshot streaks); the roots or foundations of the earth, Hes. Op. 19; χθόνα . . αὐταῖς ῥ. πνεῦμα κραδαίνοι A. Pr. 1047 (anap.); ἰπούμενος ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο ib. 367; of feathers, hair, etc., Pl. Phdr. 251b, Arist. HA 518b14; of the teeth, Id. GA 789a13; γαστρὸς ῥ. ὀμφαλός Id. HA 493a18, etc.
    • 3 τὸν πόλεμον ἐκ ῥιζῶν ἀνῄρηκε ‘root and branch’, Plu. Pomp. 21, cf. Heraclid. Pont. ap. Ath. 12.523f; ἐκ ῥιζῶν ἀπώλεσεν LXX Jb. 31.12; cf. ῥιζόθεν, πρόρριζος.
  • II that from which anything springs as from a root, ῥίζαν ἀπείρου τρίταν a third continental foundation, of Libya, Pi. P. 9.8; ἀστέων ῥ., of Cyrene, as the root or original of the Cyrenaic Pentapolis, ib. 4.15; root or stock from which a family springs, ῥ. σπέρματος Id. O. 2.46, cf. I. 8(7).61, A. Ag. 966, S. Aj. 1178, etc.; so, race, family, A. Th. 755 (lyr.), E. IT 610, OGI 383.31 (Nemrud Dagh, i B.C.), etc.; συκοφάντου . . σπέρμα καὶ ῥ. D. 25.48; sect, party, Jul. Gal. 106e; also ῥ. κακῶν E. Fr. 912.11 (anap.); ἀρχὴ καὶ ῥ. παντὸς ἀγαθοῦ Epicur. Fr. 409, cf. 1 Ep.Ti. 6.10; πηγὴ καὶ ῥ. καλοκἀγαθίας Plu. Lib.educ. 2.4c; ἀρχαὶ καὶ ῥ. γῆς καὶ θαλάττης Arist. Mete. 353b1, etc.; cf. ῥίζωμα II.
  • • 2 base, foundation, ῥ. πάντων καὶ βάσις ἁ γᾶ ἐρήρεισται Ti.Locr. 97e, cf. Pl. Ti. 81c; base of a vertical pillar, Procl. Hyp. 3.23; τῶν λόφων Onos. 10.6.
    • 3 Math., root or base of a series, Anatolius ap.Theol.Ar. 9. (Aeol. βρίζα (q.v.): cf. Goth. waúrts, Lat. radix.)

ῥίζα, ἡ, die Wurzel ; Hom. und Folgende ; auch mannichfach übertr., z.B. die Wurzeln des Auges, Od. 9.390 ; vgl. Eur. Herc.Fur. 933 u. Qu.Sm. 12.396 ; γαίης ἐν ῥίζῃσιν, Hes. O. 19 ; χθόνα δʼ ἐκ πυθμένων αὐταῖς ῥίζαις πνεῦμα κραδαίνοι, Aesch. Prom. 1049 ; Alles, was wurzelartig von einem Stamme ausgeht, χθονὸς τρίτη, Pind. P. 9.8, wo man die drei Erdteile als Wurzeln des Festlandes betrachten soll ; dasjenige, woraus, wie aus einer Wurzel, neue Entwickelungen hervorgehen, ἀστέων μελησίμβροτος, σπέρματος, P. 4.15, Ol. 2.46, vgl. 7.55 ; des Geschlechtes, γένους ἅπαντος ῥίζαν ἐξημημένος, Soph. Aj. 1157 ; ἀπʼ εὐγενοῦς τινος ῥίζης πέφυκας, Eur. I.T. 610 ; sp.D., wie Ap.Rh. 4.1642 ; Ὁμήρου, Ep.adesp. 486 (Plan. 297); vgl. Antip.Sid. 44 (Plan. 298); ῥίζα πάντων καὶ βάσις τῶν ἄλλων, Tim.Locr. 97e ; τὴν κεφαλὴν καὶ ῥίζαν ἡμῶν, Plat. Tim. 90b ; Folgde : τριχός, Arist. H.A. 3.11 ; auch ῥίζα τοῦ λόφου, Pol. 2.66.10, u. a.Sp.; des Meeres, Opp. Hal. 4.544 ; πολέμου, Plut. Crass. 11.

ῥίζα

-ης, ἡ (ϝρίζα).

• • 1

    The root of a tree or plant : δρύες ῥίζῃσιν μεγάλῃσιν ἀραρυῖαι Il. 12.134. Cf. Il. 9.542, Il. 21.243 : Od. 10.304, Od. 12.435, Od. 23.196.

  • 2

    The prepared root of a plant used medicinally : ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρήν Il. 11.846.

  • 3

    In pl., the roots of the eye, the attachments of the eye within the orbit : σφαραγεῦντο [γλήνης] πυρὶ ῥίζαι Od. 9.390.

ῥίζα

• 1root met. ὅθεν σπέρματος ἔχοντα ῥίζαν πρέπει τὸν Αἰνησιδάμου O. 2.46 “φαμὶ γὰρ Ἐπάφοιο κόραν ἀστέων ῥίζαν φυτεύσεσθαι μελησίμβροτον” (v. Barrett, Hermes, 1954, 435¹) P. 4.15 νιν (= Κυράναν) πολυμήλου καὶ πολυκαρποτάτας θῆκε δέσποιναν χθονὸς ῥίζαν ἀπείρου τρίταν εὐήρατον θάλλοισαν οἰκεῖν (τρίτην μοῖραν τῆς ἠπείρου γῆς, τουτέστι τὴν Λιβύην Σ.) P. 9.8 Ἀχιλεύς, οὖρος Αἰακιδᾶν, Αἴγιναν σφετέραν τε ῥίζαν πρόφαινεν (φησὶ τοὺς προγόνους Σ.) I. 8.56 ζᾳ τε[ Παρθ. 2. 58.

ῥίζα : root; fig., of the eye, Od. 9.390.

ῥίζα, ης, ἡ,

• • Ia root, Od., Attic: in pl. the roots, Hom.
  • • 2metaph. the roots of the eye, Od.; the roots or foundations of the earth, Hes., Aesch., etc.
    • 3ἐκ ῥιζῶν, Lat. radicitus, Plut.
  • IIanything that grows like a root from one stem, whence Pindar calls Libya the τρίτη ῥίζα χθονός, considering the earth as divided into three continents.
  • IIImetaph. the root or stock from which a family springs, Lat. stirps, Pind., Aesch., etc.; and so a race, family, Aesch., Eur., etc.