ῥοπικός
ῥοπικός, inclined
ῥοπ-ικός, ή, όν,
- inclined, πρὸς τὴν συνουσίαν Antig. Mir. 115 (Comp.).
ῥοπικός, ή, όν, enclin à, avec πρός et l’acc. A. Car. 127 dout.
Étym. ῥέπω.
ῥοπικός, geneigt, sich neigend, Sp. – Auch akt., den Ausschlag gebend.