ῥυμοτομέω
ῥυμοτομέω, divide
ῥῡμοτομ-έω πόλιν, (ῥύμη II)
- divide a town by streets, D.S. 17.52, J. BJ 3.5.2:—Pass., πόλις κακῶς, καινῶς, ἐρρυμοτομημένη Dicaearch. 1.1, 12; τετράπυλος ἐρρυμοτομημένος πρὸς ὀρθὰς γωνίας Str. 12.4.7, cf. Cleom. 2.1.
ῥυμο·τομέω-ῶ [ῡ] (part. pf. pass. ἐρρυμοτομημένος) diviser en rues, en quartiers, Str. 565 ; DS. 17, 52 ; Jos. B.J. 3, 5, 2.
Étym. ῥύμη, -τομος de τέμνω.
ῥυμοτομέω, [ῡ], πόλιν, die Stadt in Straßen, Viertel zerschneiden, einteilen, DS. 17.52.